Akcja Szkolnego Koła Wolontariatu

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą …

                                                                                                           /ks. Jan Twardowski/

Są takie miejsca, w których czas na chwilę zwalnia, a cisza przemawia głośniej niż słowa… Są też ludzie, których nie ma już wśród nas, ale których obecność wciąż pozostaje częścią naszej historii. To właśnie z myślą o nich 27 października 2026 roku wolontariusze Szkolnego Koła Wolontariatu wyruszyli w niezwykłą podróż – podróż pełną wspomnień, wzruszeń i refleksji nad przemijaniem.

Tego dnia odwiedziliśmy groby byłych pracowników oraz uczniów związanych z naszą szkołą, spoczywających na cmentarzach w Kocku, Borkach, Woli Osowińskiej i Radzyniu Podlaskim. Przy ich mogiłach zapaliliśmy symboliczne znicze i w ciszy pomodliliśmy się, oddając hołd tym, którzy niegdyś byli częścią naszej szkolnej społeczności.

Każdy zapalony płomień był czymś więcej niż tylko znakiem pamięci. Był cichym podziękowaniem za lata pracy, za przekazywaną wiedzę, za wychowanie kolejnych pokoleń, za przyjaźnie, uśmiechy i wspólnie przeżyte chwile. Był także przypomnieniem, że choć życie człowieka przemija, dobro, które pozostawia po sobie, może trwać przez wiele lat – w sercach innych ludzi, we wspomnieniach i w miejscach, które współtworzył. Odwiedzając kolejne groby, uświadamialiśmy sobie, jak ważne jest pielęgnowanie pamięci o tych, którzy byli przed nami. Każda mogiła kryła przecież czyjąś historię, czyjeś marzenia, codzienne troski i radości. Historię człowieka, który kiedyś był częścią naszej szkolnej rodziny. Dziś, dzięki takim spotkaniom z przeszłością, możemy na nowo odkrywać jego ślady i ocalić od zapomnienia to, co najcenniejsze. Była to lekcja, której nie znajdziemy w żadnym podręczniku. Lekcja szacunku, pokory, wdzięczności i wrażliwości na drugiego człowieka. Lekcja, która skłaniała do zadumy nad przemijaniem, ale jednocześnie przypominała, że pamięć jest jedną z najpiękniejszych form miłości. Bo dopóki pamiętamy, dopóty ci, którzy odeszli, pozostają obecni w naszych sercach.

Tej wyjątkowej wyprawie towarzyszyły Panie: Anna Badziak, Jolanta Chojnacka, Aneta Niewęgłowska, Agnieszka Latoch oraz Halina Pietrzela, które otoczyły uczniów opieką i wspierały ich w tym ważnym przedsięwzięciu.

Szczególne słowa wdzięczności kierujemy do Pani Elżbiety Paskudzkiej oraz Pani Zofii Kaczki, które pomogły nam odnaleźć groby i przybliżyły nam postacie osób związanych z naszą szkołą. Dzięki ich pomocy mogliśmy lepiej poznać historie tych, o których pamięć wciąż jest żywa, a także zrozumieć, jak ważne jest przekazywanie wspomnień kolejnym pokoleniom.

Nieocenionym wsparciem okazali się również rodzice, którzy z wielką życzliwością zaoferowali nam transport i pomogli w realizacji całego przedsięwzięcia. Szczególnie serdecznie dziękujemy paniom Irenie Dadej, Katarzynie Bącik, Lidii Roli, Anecie Niewęgłowskiej i panu Marcinowi Paszkowskiemu za okazane serce, zaangażowanie i pomoc. Państwa obecność i gotowość do działania pokazują, że wspólne wartości łączą pokolenia, a dobro rodzi się z prostych, bezinteresownych gestów.

Niech te małe płomyki, które pozostawiliśmy na grobach, będą symbolem naszej wdzięczności. Niech przypominają, że człowiek odchodzi, ale dobro, które pozostawia, nigdy nie gaśnie.